1 ALDAN Alt tað, sum lokkar Orð: Gunnar Hoydal · Lag: Annika og alt, sum vil styggja, Hoydal. fløðandi, fjarandi ert tú í mær, lyftur meg upp nú Altíð ræddist eg taran í sjónum, og letur meg liggja, rekandi vøkstur um klettar og brot, myrkrið, sum bjargar...
More
1 ALDAN Alt tað, sum lokkar Orð: Gunnar Hoydal · Lag: Annika og alt, sum vil styggja, Hoydal. fløðandi, fjarandi ert tú í mær, lyftur meg upp nú Altíð ræddist eg taran í sjónum, og letur meg liggja, rekandi vøkstur um klettar og brot, myrkrið, sum bjargar síðani, saman við ótta og vónum, og ljósið, sum slær. hevur tú rikið mítt hjarta á flot. Tak í meg,..... Tak í meg, tak um mín iva, nem við meg, nert ikki við, Ræddist eg sjógvin sissa meg, tá eg vil liva, við myrkri og megi, øs meg, tá eg biði um frið. visti meg stíga á ótryggan veg, líknandi leið, men við rekandi gleði, Nú ert tú aldan, og eg eri tarin, gangi eg nú: Nú ræðist eg teg. dregur meg at tær og rekur meg frá, eigi teg, eigi teg, tá tú ert farin, Tak í meg, tak um mín iva, veit at eg missi teg, tá tú ert hjá. nem við meg, nert ikki við, sissa meg, tá eg vil liva, Tak í meg,..... øs meg, tá eg biði um frið.
Less
