Πριν από ένα μήνα, εγώ, η μαμά μου, ο μπαμπάς μου και ο μικρός και σκανταλιάρης αδερφός μου, πήγαμε ένα πρωινό της Κυριακής στην εξοχή που βρίσκεται κοντά στη κωμόπολη μας για μια ολοήμερη εκδρομή. Ήταν σίγουρο πως θα περνούσαμε ένα ήσυχο πρωινό και...
More
Πριν από ένα μήνα, εγώ, η μαμά μου, ο μπαμπάς μου και ο μικρός και σκανταλιάρης αδερφός μου, πήγαμε ένα πρωινό της Κυριακής στην εξοχή που βρίσκεται κοντά στη κωμόπολη μας για μια ολοήμερη εκδρομή. Ήταν σίγουρο πως θα περνούσαμε ένα ήσυχο πρωινό και μεσημεριανό χωρίς τη ρύπανση και το άγχος της πόλης όμως ένα γεγονός μας άλλαξε τα σχέδια. Μόλις φτάσαμε αποφασίσαμε να καθίσουμε στη κάτω πλευρά δηλαδή στο κιόσκι που βρισκόταν κάτω από το λόφο που υπήρχε. Χωρίς να δώσουμε σημασία για το τι μπορεί να γινόταν προς τη πάνω πλευρά εγώ και ο αδερφός μου τρέξαμε για παιχνίδι. Η μητέρα μου, έβγαλε τα λαχταριστά της τυροπιτάκια που είχε ετοιμάσει και ο μπαμπάς μου άρχιζε να προετοιμάζει τη φωτιά για τα κρέατα που θα ψήναμε για μεσημεριανό . Ακούγαμε όλοι μαζί, τη γλυκιά, συναρπαστική και μαγική μελωδία της φύσης. Παρατηρούσαμε τον λαμπερό και φωτεινό ήλιο και τα πανύψηλα και καταπράσινα δέντρα. Ήταν μια εξαιρετική και ωραία ευκαιρία να ξεφύγουμε από τις δυσκολίες της καθημερινής μας ζωής. Ξαφνικά
Less
