ΣΥΝΔΑΙΤΥΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΟΡΑΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ
Όταν ο Χέλντερλιν ψιθυρίζει «πλησίον, αλλά δυσνόητος, είναι ο Θεός» η φιλοσοφία
στέκεται έκθαμβη μπροστά σ' αυτόν τον ψίθυρο, προσπαθώντας να τον ερμηνεύσει.
Ο Ρεμπό μιλούσε για τη «συστηματική απορρύθμιση των...
More
ΣΥΝΔΑΙΤΥΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΟΡΑΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ
Όταν ο Χέλντερλιν ψιθυρίζει «πλησίον, αλλά δυσνόητος, είναι ο Θεός» η φιλοσοφία
στέκεται έκθαμβη μπροστά σ' αυτόν τον ψίθυρο, προσπαθώντας να τον ερμηνεύσει.
Ο Ρεμπό μιλούσε για τη «συστηματική απορρύθμιση των αισθήσεων». Δεν ήθελε να χάσει τον εαυτό του· ήθελε να βρει μια άλλη όραση, πέρα από τη λογική, πέρα από το «εγώ» που φιλοσοφεί. Η φαντασία, γι' αυτόν, είναι μια ρήξη: σπάει τον κανονικό ήχο του κόσμου για να γεννήσει μία νέα αρμονία, πολλές φορές τραχιά, αλλά ζώσα.
Ο Ρίλκε στις Ελεγείες του Ντουίνο; Δεν περιέγραψε αγγέλους. Τους κάλεσε να υπάρξουν, τους έπλασε μέσα στον ίδιο τον αναστεναγμό της γλώσσας. Γιατί η φαντασία δεν είναι μια φωτογραφία του αόρατου — είναι η πράξη που κάνει το αόρατο να ανασαίνει.
Less
