EL POZO Y EL PÉNDULO EDGAR ALLAN POE Impia totorum longos hic turba furores, Sanguinis innocui, non satiata, aloui. Sospite nunc patria, fracto nunc funeris antro, Mors ubi dira fuit vita salusque patent. (Cuarteta compuesta para las puertas de un mercado...
More
EL POZO Y EL PÉNDULO EDGAR ALLAN POE Impia totorum longos hic turba furores, Sanguinis innocui, non satiata, aloui. Sospite nunc patria, fracto nunc funeris antro, Mors ubi dira fuit vita salusque patent. (Cuarteta compuesta para las puertas de un mercado que debía construirse en el emplazamiento del club de los jacobinos en París) Estaba rendido —extremadamente rendido por aquella larga agonía—; y cuando, por fin, me desataron y me fue dado sentarme, noté que mis sentidos me abandonaban. La sentencia —la terrible sentencia de muerte— fue la última frase distintamente acentuada que hirió mis oídos. Después de ella, el son de la voz de los inquisidores me pareció desvanecerse en el zumbido indefinido de un sueño. Aquel ruido traía a mi alma la idea de una rotación, quizás a causa que en mi imaginación lo asociaba con una rueda de molino. Pero eso no duró sino muy poco tiempo; porque, de pronto, ya no escuché nada. De todos modos, durante algún tiempo todavía vi, ¡pero con qué terrible e
Less