Памяці Дзмітрыя Пятровіча Невымерны адчай і сумота, Бо цябе магу прывітаць Ты пайшоў пад асеннюю слоту, Сцежку шчасця між зорак шукаць. Аддаваў ты душу трапяткую Родным, блізкім сваім і сябрам. Дзе ж уцеху знайсці хоць якую?.. Ты пайшоў у Нябесны свой Храм....
More
Памяці Дзмітрыя Пятровіча Невымерны адчай і сумота, Бо цябе магу прывітаць Ты пайшоў пад асеннюю слоту, Сцежку шчасця між зорак шукаць. Аддаваў ты душу трапяткую Родным, блізкім сваім і сябрам. Дзе ж уцеху знайсці хоць якую?.. Ты пайшоў у Нябесны свой Храм. Ты пайшоў, каб вяртацца з-за хмараў Песняй, вершам калі-нікалі… Што ж, бывай, любы (Да 50-годдзя з дня нараджэння беларускага пісьменніка, дружа-таварыш! перакладчыка, кампазітара Ты пакінуў свой след на зямлі. Мікала Шабовіч Дзмітрыя Пятровіча)
Less
