Filozofowie baroku

Barok to epoka trwająca od połowy XVI do połowy wieku XVIII. Jej nazwa pochodzi od portugalskiego słowa „barroco” oznaczającego perłę o nieregularnym kształcie. Z czasem słowo barok, tak jak sama epoka stało się symbolem przepychu i ekstrawagancji. Barok... More

Barok to epoka trwająca od połowy XVI do połowy wieku XVIII. Jej nazwa pochodzi od portugalskiego słowa „barroco” oznaczającego perłę o nieregularnym kształcie. Z czasem słowo barok, tak jak sama epoka stało się symbolem przepychu i ekstrawagancji. Barok pojmowano jako sztukę kontrreformacji. Wizja świata była niespokojna i chaotyczna. Artyści zaczęli pokazywać w swoich postaciach niepokój, niepewność i niewiarę w możliwości człowieka. Nowa sztuka była początkowo skomplikowana, odwoływał się do intelektu odbiorcy. Filozofia baroku przedstawia człowieka jako jednostkę słabą, zagubioną, marną, która dodatkowo pozbawiona jest opieki Boga. Filozofia ta jest tak samo zróżnicowana oraz sprzeczna jak cały charakter epoki. Wybitni przedstawiciele baroku mają zupełnie inne poglądy. Z jednej strony jest to Kartezjusz, który zapowiada idee oświeceniowe, natomiast z drugiej strony Pascal, który nawołuje do wiary. Filozofowie baroku Ważne osoby:  Kartezjusz  Thomas Hobbes  Gottfried Wilhelm Leib Less