ASTRONAUTA TXIRRINDUAN
Jaio nintzenean nire lehen hitza “astronauta” izan zen, eta bigarrena “ilargia”. Txikitatik
banekien zein izango zen nire beharra.
Hamar urte nituela, nire gurasoek Irlandako neska bat adoptatu zuten. Oso ongi moldatu
ginen elkar....
Mais
ASTRONAUTA TXIRRINDUAN
Jaio nintzenean nire lehen hitza “astronauta” izan zen, eta bigarrena “ilargia”. Txikitatik
banekien zein izango zen nire beharra.
Hamar urte nituela, nire gurasoek Irlandako neska bat adoptatu zuten. Oso ongi moldatu
ginen elkar. Zazpi urte zituen eta beti esaten zidan:
- Mario, ni ere astronauta izan nahi dut, noiz joango gara ilargira?
- Ez dakit Nerea, baina ilargira joateko garraioa behar dugu, eta ez daukagu. - erantzuten
nion nik beti.
Hilabete batzuk geroago Nerearen urtebetetzea izango zen.
-Mmmm… zer oparituko diot… badakit! Ilargira joateko bidaia. - pentsatu nuen.
Orduan garraioaren planoa egin eta gauzak prestatzen hasi nintzen. Txirrindua bikoitza,
sokak, puxika handi-handi bat eta helio kantitate handia behar nuen.
Lehendabizi sokak txirrinduari lotu nizkion puxika handik heltzeko. Baina erortzen baginen…
ai ai ai. Bueno kontu handiz ibili behar ginen eta kito.
Aste bat geroago; sokak ondo-ondo heldu nizkion txirrinduari eta puxika puzten hasi nint
Menos
