NIRE AITITE MANOLO

NIRE AITITE MANOLO (Nire aitite Manolo,"kaiku" ezizenez, zenari. ) Arratsalde asko pasatu ditut nire amamaren etxean. Zazpi Kaleko etxe hartan nire izekoen lana ere tartekatzen zen. Haiek jostunak ziren. Josteko gelan oihalen koloreak eta testurak,... Leggi di più

NIRE AITITE MANOLO (Nire aitite Manolo,"kaiku" ezizenez, zenari. ) Arratsalde asko pasatu ditut nire amamaren etxean. Zazpi Kaleko etxe hartan nire izekoen lana ere tartekatzen zen. Haiek jostunak ziren. Josteko gelan oihalen koloreak eta testurak, baita nire amaren eta izekoen ahotsak ere, gure jolasekin nahasten ziren. Dena zurrunbilo batean murgilduta zegoen. Umeen jolasak bata bestearen atzetik gertatzen ziren: pasabideetatik korrika egitea; ezkutaketan aritzea; lurrean eroritako orratzak iman batez hartzea; amamaren ondoan josteko makina nola erabili behar zen ikastea; eta, guztien artean, nire jolasik maitagarriena, arropa probatzeko erabiltzen zuten gelan sartuta, horko oihal bereziez jantzi eta bi ispilu handi horien aurrean dantza egitea. Baina dena alde batera uzten nuen, nire aitite lo kuluxkatik altxatzen zenean. Manolo zeukan izena nire aititek. Honelakoxea zen bera: Manolo izenean eta euskara ahoan. Logelako atea zabaltzean, bere atzetik joaten nintzen etxeko pas Leggi meno